Κυριακή, 06 Δεκεμβρίου 2009

Συνέλθετε μαλάκες...


Σε περίπτωση που το ξεχάσατε, γι' αυτό το λόγο κάνετε πορείες ρε μαλάκες
όχι για να τα σπάσετε και να τα διαλύσετε όλα...
Ζητάτε εκδίκηση και απαντάτε στο περιστατικό βίας με μεγαλύτερη βία.
Νομίζετε οτι κάνετε ακριβώς τι?
Οτι έτσι θα ηρεμήσει η ψυχή του μικρού?
Οτι θα βάλουν μυαλό οι ευθύνοντες?
Οτι με τη βία το σώμα θα γίνει καλύτερο?
Οτι τι ρε σεις? Ένας να μου πει τι καταλαβαίνετε..
Εδώ και ώρες διαβάζω στο troktiko και δεν βλέπω πουθενά
να μιλάει για πορεία στην μνήμη του παιδιού...
Βλέπω επεισόδια, φωτιές, συλλήψεις και δεν μαζεύεται...

Καταλαβαίνετε ρε παπάρες οτι έτσι δεν γίνεται τίποτα?
Εγώ κι εσείς θα τα πληρώσουμε αυτά που κάνετε...
Τέλος πάντων...
Από την άλλη για άλλη μια χρονιά τα κανάλια πάνε
να "θρηνήσουν" κι αυτά, πουλώντας το θέμα όσο μπορούν
για να κάνουν νούμερα... Άιντε πάλι τα ίδια με πέρσυ.
Οι πολιτικοί απόντες, (και όσοι παρόντες μαλακίες κάνουν)
η χώρα στο επίκεντρο του κόσμου...
Το είχα πει και πέρσυ το λέω και φέτος:
εμένα αυτές οι εικόνες δε μου λένε τίποτα




Γιατί στο τέλος το μόνο που μετράει είναι η ψυχή που έφυγε
Η μόνη εικόνα που με αγγίζει είναι αυτή:





Τα επεισόδια δεν θα κάνουν τίποτα.
Εκδίκηση δεν είναι να σπάσουμε όλη τη χώρα στη μνήμη του μικρού.
Εκδίκηση θα είναι να αλλάξουμε νοοτροπία
και να τον αφήσουμε κάποια στιγμή να ησυχάσει...
Ας ακούσουμε τα λόγια του πατέρα του:
"Κάνω έκκληση σε όσους σκοπεύουν να δημιουργήσουν επεισόδια... να μην το κάνουν. Μακριά από εμένα τέτοιες αντιδράσεις. Παρεκτροπές, βιαιότητες, βανδαλισμοί, ακόμη και τα υβριστικά συνθήματα δεν συνάδουν
με αυτή τη στιγμή. Δεν θέλω να ξαναδώ την Αθήνα να καίγεται όπως έγινε πέρυσι."

[Προσθήκη στην αρχική ανάρτηση]

Τα όσα γίνονται δεν έχουν αποτέλεσμα και δεν θα κάνουν την κατάσταση καλύτερη.
Έχουμε γίνει ΡΕΖΙΛΙ διεθνώς
νομίζουμε οτι κάνουμε επανάσταση έτσι ενώ κάνουμε παπάρια μπλε,
τα ΜΜΕ βλέπουν οτι πιάνει το θέμα και άαααααιντε ας το γαμήσουμε και ουτω καθεξής...
Μα είναι δυνατόν στις πλάτες και στο όνομα του πιτσιρικά να προσπαθεί ο κάθε καημένος και ο κάθε μαλάκας (ναι Τατιάνα για σένα λέω μωρή) να πιάσει νούμερα και να κανιβαλίζεται (μόνο έτσι μπορώ να το πω) και να συγκινείται και δήθεν και α και ου και μαλακίες?

Αιντε να συνέλθουμε λίγο...
Χάθηκε ένα παιδί μα το πρόβλημα δεν είναι καθαρά αυτό...
Μία ζωή ενός παιδιού χάθηκε γιατί το σώμα της Μαλακαστυνομίας δεν λειτουργεί σωστά> δεν γίνονται ψυχολογικά τεστ με αποτέλεσμα το 7% (αν θυμάμαι καλά το ποσοστό που διάβασα στο troktiko) των οργάνων της "τάξεως" να είναι ακατάλληλα για να πιάσουν όπλο αλλά να τους δίνουν (παράδειγμα ο δολοφόνος του Αλέξη)> ένας θεσμός δε λειτουργεί σωστά> οι πολίτες δεν έχουν εμπιστοσύνη> αφού δεν υπάρχει κατάλληλη παιδεία δεν ξέρουμε να το χειριστούμε> και με την κάθε ευκαιρία (από τη δολοφονία ενός παιδιού μέχρι και την Ήττα του ΟΣΦΠ από την Άνω Ραχούλα) να βγαίνουμε στους δρόμους και να τα κάνουμε πουτάνα με το έτσι θέλω!

Θέλεις ρε μαλάκα να τιμωρήσεις τους ενόχους?
Άλλαξε πρώτα νοοτροπία Ελληναρά μου,
διόρθωσε τα σκατά τα δικά σου και μετά μίλα και βγες και διάλυσε τα πάντα...

Είτε μας αρέσει, είτε όχι τον Αλέξη δεν τον σκότωσε ο μπάτσος.
Όλοι μαζί τον σκοτώσαμε.
Αν αντιδρούσαμε στον πρώτο αστυνόμο-ράμπο που νομίζει οτι είναι ο σούπερμαν λόγω του γαμωγκλομπ που έχει δε θα ακολουθούσαν άλλοι...

Κάνεις τον μαλάκα
και κάνεις την επανάσταση σου από τον καναπέ και θες και μέτρα?
Κούνα τον κώλο σου!

Και οι πολιτικοί απόντες...
Οι μάλλον παρόντες αλλά απόντες από τις ευθύνες.
Όχι φταίει το ΠΑΣΟΚ, όχι φταίει η ΝΔ...
Αν έχετε τα αρχίδια βγείτε και πάρτε κα΄ποιος την ευθύνη!
Το να παίζουμε πινγκ πονγκ με τις ευθύνες δεν οδηγεί κάπου...

Τετάρτη, 02 Δεκεμβρίου 2009

Υπερασπίσου το παιδί...

Τέτοιες μέρες πέρσυ όλοι θυμόμαστε τι γινόταν στη χώρα μας...
Γιατί γινόταν βασικά, που είναι και το πιο σημαντικό.
Ξεκαθαρίζω οτι ήμουν από αυτούς (και είμαι βασικά) που κατακρίνω
τα επεισόδια που έγιναν, της λεηλασίες, τους βανδαλισμούς. Συνεχίζω τώρα...

Πέρασε ένας χρόνος από τότε που έφυγε ο Αλέξανδρος,
πέρασε ένας χρόνος από τον χαμό που προκλήθηκε
κι ενώ όλα φαίνονται τόσο μακρινά τώρα,
είναι πιο κοντά μας από όσο νομίζουμε,
αρκεί να περιμένουμε την 6η του Δεκέμβρη,
γιατί όλο και κάτι θα γίνει πάλι...

Είχαμε γίνει θέμα σε όλο τον κόσμο,
δυστυχώς όμως πιο πολύ για τον χαμό που προκλήθηκε
και όχι για το περιστατικό που τον προκάλεσε. Ελπίζω να μην γίνει και φέτος έτσι.

Θέλετε να τιμήσετε την ψυχή του Αλέξη?
Βγείτε στον δρόμο με ένα κερί, με ένα λουλούδι και τιμήστε την.
Θα σας δει και θα χαρεί, ίσως και να ηρεμήσει.
Όχι επεισόδια, όχι άλλες καταστροφές. Δεν έχουν αποτέλεσμα...
Είναι χαζό ρε παιδιά να αντιδράτε με βία ως τρόπος διαμαρτυρίας
για ένα περιστατικό βίας, δε το βλέπετε?
Επειδή ο αστυνομικός ήταν ζώο, θα γίνετε κι εσείς έτσι?
Θα τα σπάσετε όλα ΠΑΛΙ, θα τα βάλετε φωτιά,
θα γίνει της πουτάνας και μετά τι?
Εγώ, εσύ, η μάνα σου και η μάνα μου θα τα πληρώσουν...
Ούτε ο αστυνομικός, ούτε κάποιος πολιτικός, ούτε κανένας...

Ας ελπίσουμε για μια φορά η Ελληνική Δικαιοσύνη να κάνει σωστά τη δουλειά της,
να φάει ένα ισόβιο ο κύριος αστυνομικός,
να ηρεμήσουμε όλοι και πάνω από όλα ο Αλέξης...

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Ένας χρόνος μετά...

Μετά από πολλούς μήνες που το θέμα δεν πουλούσε και πολύ
~τηλεοπτικά θες να πω?~
ξαναέρχεται στην επιφάνεια η υπόθεση Γρηγορόπουλου
με νέο επεισόδιο με όνομα: "Το κυνήγι της Δίκης".

Που θα γίνει η δίκη, γιατί θα γίνει δίκη εκεί,
η μάνα ζητάει να γίνει Αθήνα για να μπορούν να έρθουν οι μάρτυρες, οι οποίοι είναι μαθητές, άρα θα τους είναι δύσκολο να σηκωθούν να φύγουν από την Αθήνα για μέρες,
από την άλλη, η άλλη πλευρά δε φαίνεται διατεθειμένη να γίνει εκεί
γιατί «οι κάτοικοι της Άμφισσας δεν υπολείπονται σε υγιή συναισθήματα των υπόλοιπων Ελλήνων» και η ασφάλεια θα είναι πιο ασφαλής (τι είπα πάλι?) εκεί...

Πφφφφ... Η υπόθεση βρωμάει από την αρχή...
Δολοφονείται ένα παιδί,
γίνεται χαμός σε όλη την χώρα,
μας δείχνει όλος ο κόσμος,
η κυβέρνηση δε φαίνεται να αναλαμβάνει ευθύνες,
ο αστυνομικός στον κόσμο του,
τους αναλαμβάνει ο Κούγιας,
η δίκη ορίζεται,
ο τόπος ορίζεται 10 φορές μέχρι να αποφασιστεί
και υποθέτω οτι από τις 6 Δεκεμβρίου μέχρι δε ξέρω πότε
θα γίνει πάλι χαμός,
θα μας δείχνει πάλι όλος ο κόσμος...
Αι να δούμε τι θα δούμε και φέτος...

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Που έχουμε καταντήσει?

Είναι από τις περιπτώσεις που εύχομαι να ψοφήσει κάποιος άνθρωπος
Να ψοφήσουν οι ΚΑΡΙΟΛΗΔΕΣ, οι ΜΑΛΑΚΕΣ, όλοι τους.
Είναι από τις περιπτώσεις που πραγματικά λυπάμαι που δεν ισχύει η
θανατική ποινή σε όλο τον κόσμο.
Είναι από τις περιπτώσεις που αναρωτιέμαι που
έχουμε καταντήσει.
Μάλλον πόσο ΖΩΑ έχουμε καταντήσει...


Τις τελευταίες μέρες διαβάζω όλο και περισσότερο για την
παιδική πορνογραφία και το κυνήγι αυτών που την παρακολουθούν
και αυτών που την διακινούν...
Δικηγόροι , αξιωματικοί, δικαστικοί επιμελητές, δάσκαλοι κτλ κτλ κτλ
Άνθρωποι που λόγω της γεμάτης κύρος δουλειάς τους είναι
υπεράνω πάσης υποψίας.
Άνθρωποι (λέμε τώρα) που για να ικανοποιήσουν τις πραγματικά άρρωστες ορέξεις τους
τραυματίζουν μικρά παιδιά, ανήλικα, ακόμα και βρέφη...

Κατά καιρούς που ακούω για διάφορα εγκλήματα προσπαθώ να μπω στο μυαλό και στην ψυχολογία του δράστη μπας και δω το έγκλημα με άλλο μάτι...
Όχι οτι το δικαιολογώ ή οτι είμαι σύμφωνη με αυτό, απλά ψάχνω μια βάση.
Και ναι πολλές φορές έχω πει οτι αν και αντιτίθεμαι στα εγκλήματα, καταλαβαίνω γιατί διαπράχθηκαν
Εδώ όσο και αν σπάω το κεφάλι μου,
όσο και να προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο ένας μπορεί να
φτιάχνεται με τέτοιες καταστάσεις,
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ... Ούτε έφτασα κοντά στο να μπορέσω βασικά...

Βασικά δεν μπορώ να καταλάβω με τι σκεπτικό, με τι συνείδηση μπορεί κάποιος
να βιάσει ή να κακοποιήσει ένα παιδί, ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ...
Είναι τόσο αποτρόπαιο, τόσο αηδιαστικό, τόσο εξωφρενικά απίστευτο που
δεν το χωράει το μυαλό μου...
Ειλικρινά στο άκουσμα και μόνο οτι διακινείται υλικό με βρέφη ή με
μικρά παιδιά που κακοποιούνται έτσι με πιάνουν τα κλάματα...
Αθώες ψυχές στα χέρια κάποιων άρρωστων καριόληδων... Έτσι απλά...

Με τρελαίνουν διάφορα πράγματα σε αυτές τις καταστάσεις.
Αρχικά το έγκλημα αυτό καθεαυτό, που όπως είπα πολλές φορές
ΔΕ ΤΟ ΧΩΡΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
Το δεύτερο είναι οτι αυτά τα ΖΩΑ είναι οι ίδιοι γονείς.
Δηλαδή ρε μαλάκα, ρε τέρας όρθιο θα το έκανες αυτό στο παιδί σου?
Είσαι πατέρας-μητέρα, αγαπάς (υποθέτω) το παιδί σου και αντέχεις
ρε σφάλμα της φύσης να κάνεις κάτι τέτοιο σε ένα άλλο παιδί?
Αν αύριο μεθαύριο ρε μπάσταρδε το έκανα στο παιδί σου αυτό
θα σου άρεζε?
Αυτό το παιδί το οποίο εσύ χωρίς να σκεφτείς τίποτα παρά μόνο το πουλί σου
είναι το παιδί κάποιου ρε παλιομαλάκα του κερατά
Είναι μια αθώα ψυχή ρε πούστη που εσύ τραυματίζεις,
του φορτώνεις μια εμπειρία που δεν πρόκειται να ξεχάσει
μόλις φύγει η δική σου καύλα.
ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ

Το άλλο που με διαμονίζει είναι η απήχηση που αυτό το φαινόμενο έχει:
  • Ο τζίρος της βιομηχανίας παιδικής πορνογραφίας στο Διαδίκτυο ξεπερνά τα 3 δις ευρώ κάθε χρόνο.
  • O αριθμός των ιστοσελίδων που φιλοξενούν πορνογραφικό περιεχόμενο με πρωταγωνιστές ανήλικα παιδιά, ακόμη και βρέφη, υπολογίζεται ότι σημείωσε την τελευταία πενταετία αύξηση της τάξης του 345%.
  • Ορισμένες ιστοσελίδες παιδικής πορνογραφίας, έχουν ημερήσια επισκεψιμότητα περίπου 150.000, παρά το υψηλό κόστος.
  • Σήμερα ο συνολικός αριθμός των ιστοσελίδων που ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ παιδική πορνογραφία είναι 200.000
  • Το 73& των θυτών είναι από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού
  • Οι υποθέσεις παιδικής πορνογραφίας που καταγγέλλονται είναι λιγότερες από το 35%
Να συνεχίσω? Δε χρειάζεται νομίζω...
Και λες ρε παιδί μου, άντε κατανοώ το να φτιάχνεται ο κάθε παπάρας με ένα ανήλικο...
Που δεν το λες αλλά τέλος πάντων...
Το διακινείς? Βγάζεις λεφτά από αυτό? ΨΟΦΟΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΨΟΦΟΣ
Χθες διάβασα στο troktiko πως δημοπρατήθηκε (να γελάς με την κατάντια μας ή να κλαις?) βίντεο που έδειχνε τον ΒΙΑΣΜΟ και ΠΝΙΓΜΟ μιας ανήλικης
από κάποιον πουτάνας γιο σε κάποιο αρρωστημένο το λιγότερο ΖΩΟ
για 300.000 euro... Δηλαδή που έχουμε καταντήσει?

Πραγματικά δεν έχω ευχηθεί ποτέ θάνατο για κανέναν
αλλά αυτούς θα τους σκότωνα με τα ίδια μου τα χέρια...
Και όχι απλά μπαμ και κάτω αλλά αργά και βασανιστικά,
σιγά σιγά να νιώθουν τον πόνο,
πόνο σαν αυτόν που προκάλεσαν σε αθώες ψυχές,
σε παιδιά, σε βρέφη, σε ανήλικα...
ΑΙΣΧΟΣ, ΝΤΡΟΠΗ, ΑΗΔΙΑ
Τίποτα άλλο...

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Εδώ (?) Πολυτεχνείο...



Από τις "σχολικές" γιορτές αυτή του Πολυτεχνείου ήταν αυτή που αγαπούσα πιο πολύ. Βασικά η μόνη που αγαπούσα και πήγαινε όχι για να μην φάω την απουσία αλλά γιατί ήθελα.
Ίσως γιατί συντελεστές της ήταν άτομα της ηλικίας μου,
ίσως γιατί ήταν επανάσταση (ας μου επιτραπεί ο όρος) ειρηνική
ίσως γιατί πολύ απλά ... δε ξέρω ίσως το γιατί.
Βασικά αλλού θέλω να καταλήξω.
Δεν ήθελα να τονίσω τόσο το τι είχε γίνει τότε,
όλοι τα ξέρουμε.
Ούτε να εξυμνύσω τα παιδιά που χάθηκαν,
δεν είναι ανάγκη.
Μα ούτε και να δείξω το πόσο δημοκρατικιά είμαι.

Σήμερα το πολυτεχνείο που έχει πάει?
Η Δημοκρατία που κερδήθηκε τότε που είναι σήμερα?
Πραγματικά ~θα σας φανεί άσχετο αλλά καταλήγω κάπου~
νιώθω οτι η Ελλάδα είναι η καλύτερη χώρα ηθοποιών, ή υποκριτών αν θέλετε στα αρχαία...
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες βιώνω τα ίδια πράγματα
βλέπω τις ίδιες εικόνες
ακούω τα ίδια λόγια,
ακούω τα ίδια τραγούδια
(δεν έχω τίποτα με τον Ξυλούρη, το τονίζω).
Οι πολιτικοί (όλων των κομμάτων) προσπαθούν να οικειοποιηθούν τον αγώνα,
με το ίδιο καημένο ύφος καταθέτουν στεφανια εδώ κι εκεί
και φυσικά με το ίδιο ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΕΓΑΛΟ ταλέντο τους
αφηγούνται ιστορίες (τώρα δικές τους, άλλων δεν ξέρω... Γιατί εμένα μου
φαίνεται περίεργο το 90% των πολιτικών να "έτυχε" να είναι εκεί)
και λένε το πόσο μεγάλος αγώνας ήταν αυτός.

Τώρα πως γίνεται τις υπόλοιπες 364 (ή 365 αν είναι δίσεκτο)
μέρες του χρόνου μας να ξεχνάνε τον αγώνα για τη δημοκρατία
τα παιδιά που σκοτώθηκαν για αυτήν
[ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΜΑΛΑΚΕΣ ΑΚΟΥΤΕ]
και να κάνουν του κεφαλιού τους...
Θέλω να βρω ένα άτομο, ΕΝΑ,
το οποίο να είναι ευχαριστημένο από το πολίτευμα μας.
Αν βρεθεί ΕΝΑΣ δέχομαι να κάτσω να τον ακούσω.
Είμαι η μόνη που νιώθω οτι το πολίτευμά μας είναι
ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?
Είναι ιδέα μου ή όχι?

Ας μην ξεχνάμε τους αγώνες (και δη τους τόσο πρόσφατους)
ας μην γυρνάμε την πλάτη μας σε αυτά που έχουν γίνει,
στους ανθρώπους που πολέμησαν για να
μπορείς εσύ, κύριε πολιτικέ,
να μας κλέβεις μέσα στη μάπα μας.
Άμα θες να λες οτι έχουμε δημοκρατία, δείξ' το μας

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Long Live The King



Την είδα την ταινία, μόλις...
Με άφησε με μια γλυκιά αίσθηση.
Ο Jackson , ναι , δεν ήταν ο performer που έχουμε στο μυαλό μας
Ναι δεν χόρευε (στην ταινία) όπως τον θυμόμαστε
Ναι δεν τραγουδούσε το ίδιο (άσε που κάποια τραγούδια ήταν playback).

Παρόλα αυτά εγώ προσωπικά είδα έναν υγιέστατο άνθρωπο
να τραγουδάει,
να χορεύει σαν μικρό παιδί,
να κάνει πλάκες με τους χορευτές,
και να είναι μια χαρά στις πρόβες του
Μία ομάδα απίστευτη (από φωνητικά και χορευτές μέχρι τους φωτιστές)
με πολύ ενέργεια και κέφι για ένα ωραίο show...
Βέβαια όπως είπε ο sourotiri και συμφώνησα είναι οτι πιθανότατα
αν γινόταν η συναυλία δε θα είχε καμία σχέση με αυτό
που είχαμε σαν ανάμνηση από τον MJ.
και ίσως να απογοητευόμασταν

Παρατήρηση 1η:
Δεν είδα το moonwalk... Τόσες ώρες πρόβες ΜΙΑ φορά δεν το έκανε?
Έστω μια ρε παιδί μου...

Παρατήρηση 2η:
Δεν άκουσα πολλά τραγούδια που περίμενα...
Heal the World , Bad , Remember the Time και You are not Alone

Παρατήρηση 3η:
Μου έκανε μια άλφα εντύπωση που σε κάποια στιγμή ευχαρίστησε την οικογένεια του
και ανάμεσα σε αυτούς και τον πατέρα του (άσχετο αλλά ήθελα να το πω)

Αυτά...
Πάτε να το δείτε πάντως... Αξίζει :D

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

B for Beyonce <3

Έχει κάνει πωλήσεις πάνω από 75.000.000 άλμπουμ από τη στιγμή πιου βγήκε στη μουσική σκηνή, έχει κερδίσει πάνω από 90 βραβεία, είναι η καλλιτέχνης με τις περισσότερες βδομάδες στο Νο1 των τσαρτς την τελευταία δεκαετία και το νούμερο 4 στην λίστα του Forbes με τους σταρ που ασκούν την μεγαλύτερη επιρροή... Προσωπικά τη θεωρώ από τις καλύτερες καλλιτέχνιδες αυτή τη στιγμή. Την λατρεύω...
Για τη φωνή της
το κορμί της
τα τραγούδια της
τη σκηνική της παρουσία
τον χαρακτήρα που (έστω φαίνεται να) έχει
το στυλ της
αλλά και για τη δράση της πέραν την μουσικής

Γεννήθηκε (εμ τι θα φύτρωνε?) το 1981 και ήδη από τα 11 της τραγουδούσε στη χορωδία της γειτονιάς της, μέχρι που στα 19 της απόφασίζει μαζί με την ξαδέρφη της Kelly Rowland και τις συμμαθητριές τους Letoya Luckett και LaTavia Roberson να δημιουργήσουν ένα γυναικείο γκρούπ. O λόγος για τις Destiny's Child, συγκρότημα που προέκυψε κάτι σαν οικογενειακή επιχείρηση αλλά και αρχή μιας μεγάλης καριέρας για την Beyonce. Mάνατζερ o πατέραw της Beyonce, Mathew Knowles και ενδυματολόγος η μητέρα της Tina Knowles. Οι Destiny's Child κάνουν την εμφάνιση τους το 1990 και μέχρι και τη διαλυσή τους είχαν πουλήσει 33 εκατομμύρια και είχαν κερδίσει αρκετά βραβεία.
Το 2001 διαλύεται το συγκρότημα και ξεκινάει μία νέα εποχή για την B… Παίζει σε κάποιους κινηματογραφικούς ρόλους γίνεται η πρώτη άφρο-αμερικάνα καλλιτέχνιδα που κέρδισε το ετήσιο ASCAP pop song writer award. Ακολούθησε η εμφάνισή της στο Carmen καθώς και η εμφάνιση στην ταινία του Austin Powers.

Και πάμε στο 2003 όπου η Beyonce κυκλοφορεί το σόλο ντεμπούτο της "Dangerously In Love" και περιλαμβάνει συνεργασίες με τον Sean Paul, την Missy Elliot καθώς και τον Jay-Z. Το άλμπουμ έβγαλε τέσσερα singles που χτύπησαν την πρώτη θέση στα τσάρτς! (Crazy In Love , Naughty Girl , Baby Boy , Me Myself And I) Έγινε 4 φορές πλατινένιο σε ΗΠΑ , 4 σε Αγγλία και 9 φορές στον υπόλοιπο κόσμo και πούλησε 13 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο…. Το εντυπωσιακό είναι τα 27 βραβεία που κέρδισε για αυτό το άλμπουμ (Grammy , MTV Video Music Awards , MTV Europe Music Awards , BET Awards , BRIT Awards και δε μαζεύεται).




Όπως κάθε γκρουπ πουσέβεται τον εαυτό του το 2004 οι Destiny's Child ξαναενώνονται για να κυκλοφορήσουν το άλμπουμ Destiny's Fulfilled και με την ολοκλήρωση της τελευταίας περιοδείας τους βγάζουν το κλασικό best of με τίτλο #1's και μερικά νέα τραγουδάκια (για να έχουμε να λέμε). Κατ’ εμέ πολύ προχειροδουλειά αλλά τέσπα :p Πούλησε πάντως το εκατομμυριάκι του έτσι στην πλάκα… Μετά την δεύτερη -και αναμενόμενη- διάλυσή τους η Beyonce πλέον επικεντρώνεται αποκλειστικά στην σόλο καριέρα της (και καλά κάνει εδώ που τα λέμε)

Το 2006 (και όχι μετά από ένα χρόνο όπως κάνει ο κάθε κατακαημένος Έλληνας τραγουδιστής), κυκλοφορεί και το επόμενο άλμπουμ με τον τίτλο "B'Day" και φυσικά χτυπάει κορυφή. Πουλάει κοντά 7 εκατομμύρια κόπιες και γίνεται 7 φορές πλατίνα σε όλο τον κόσμο… τα singles της Deja vu , Ring the Alarm , Irrepalceable , Beautiful Liar (με την super-duper sexy Shakira) χτυπάνε κορυφή… Τρεις μήνες αργότερα πρωταγωνιστεί (μαζί με την ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΑΠΛΑ Jennifer Hudson ~η οποία κερδίζει μάλιστα και Όσκαρ Β' Γυναικείου) στο μιούζικαλ Dreamgirls poy αποφέρει μία υποψηφιότητα στα στις Χρυσές Σφαίρες το 2007, ενώ κερδίζει ένα βραβείο Grammy.



Και τέλος το 2008 βγάζει το I Am… Sasha Fierce που πλέον την καθιερώνει σαν την μεγαλύτερη r’n’b τραγουδίστρια της εποχής μας… Πουλάει άλλα 7.5 εκατομμύρια και όλα τα singles της χτυπάνε κορυφή (IF I Were A Boy , Single Ladies , Diva , Ego , Sweet Dreams , Broken-Hearted Girl) με το που βγαίνουν και της χαρίζουν 24 βραβεία (και κάποια που ακόμα δεν έχουν απονεμηθεί και λογικά θα λάβει)…

Όσο αφορά τώρα την προσωπική της ζωή η μόνη γνωστή σχέση είναι ο τωρινός της σύζυγος και μεγιστάνας της Hip-Hop (και όχι μόνο) μουσικής Jay-Z... Γνωρίστηκαν το 2003 όταν συνεργάστηκαν για το σόλο της άλμπουμ και παντρεύτηκαν το 2008 χωρίς κανείς να το πάρει χαμπάρι και γενικότερα δεν μίλησαν και πολύ για το θέμα (όπως έκαναν και για τη σχέση τους άλλωστε). Ο γάμος αυτός ~πέρα πό την προσωπική ευτυχία~ της έχει χαρίσει πολλά καθώς ο Jay και τις γνωριμίες έχει και παραγωγός της είναι και κάνουν και τα ντουετάκια τους και όλα μια χαρά...

Κατά τη γνώμη μου η κοπελιά "το 'χει"... Μας απασχολεί και θα μας απασχολεί για χρόνια... Για όλα αυτά που προανέφερα η Beyonce Knowles είναι ένα μουσικό φαινόμενο που θα μείνει στην ιστορία

Υ.Γ.: 8 Νομεβρίου θα βρίσκεται στο ΟΑΚΑ για μία μοναδική συναυλία... Άιντε να περάσουμε καλά :D